ابن بابويه نقل كرده : كه حضرت باقر ( عليه السّلام ) وصيت نمود كه ده سال در موسم حج برايش گريه كنند . 4 - روى يونس بن يعقوب عن الصّادق ( عليه السّلام ) قال : قال لى ابو جعفر ( عليه السّلام ) قف من مالى كذا و كذا للنّوادب يندبنى عشر سنين بمنى ايّام منى . يونس بن يعقوب از اصحاب امام صادق ( عليه السّلام ) ، نقل از آن حضرت مىكند ، كه از پدرش امام باقر نقل كرده : كه در ايام حج فرمود : فلان مبلغ را از مالم وقف كن ، كه در منى ايام منى ، ده سال در مصيبت من گريه و ندبه كنند . مرحوم شهيد فرمايد : مقصود آنست كه مردم را به فضائل و مزاياى ايشان آگاه كنند ، تا مردم اقتدا به ايشان كنند . چون بعد از وفات و شهادت ايشان ، ديگر مجالى براى تقيه نمىباشد . مترجم گويد : احتمال مىرود مقصود اظهار تظلم از دست مروانيان و امويان و ايادى ايشان بوده تا مردم را آگاه كنند و با بيدارى مردم ، شر اين زمامداران خودكامه ، از سر مسلمين دفع شود . سپس مرحوم شهيد مىگويد : نوحه‌سرائى به باطل يعنى اوصافى گفتن كه ميّت داراى آن نبوده ( در صورتى كه بر خلاف اعتقاد و اخلاق اسلامى باشد ) حرام است . خصوصا در صورتى كه آواز زن به گوش نامحرم برسد . و همچنين لطمه به صورت زدن و صورت خراشيدن و موى كندن و مانند اينها . و رواياتى در اين زمينه گذشت . 1 - قال النبى ( صلّى اللَّه عليه و آله ) لفاطمة ( عليها السّلام ) حين قتل جعفر بن ابى طالب لا تدعين بويل و لا ثكل و لا حرب و ما قلت فيه فقد صدّقت . هنگامى كه جعفر بن ابى طالب شهيد شد ، پيغمبر اكرم به حضرت صديقه فرمود : شما زنان نوحه و ندبه نكنيد مانند زنان بچه مرده ، و سخنان منحرف‌كننده نگوئيد . آنچه مىگوئيد راست باشد - يعنى آنچه در حق ميت مىگوئى راست باشد . 2 - قال النّبىّ ( صلّى اللَّه عليه و آله ) انا برىء ممّن حلق و صلق . يعنى پيغمبر فرمود من بيزارم از كسى كه ، در مصيبت موى سر را بكند و آوازش را بلند كند . صلق به معنى بلند كردن آواز است ، و حلق اينجا بمعنى جز و موى كندن استعمال شده . 3 - عن ابى مالك الاشعرى عن النّبىّ ( صلّى اللَّه عليه و آله ) قال النّائحة اذا لم تتب تقام يوم